WISKUNDE VAN DE SYNCHRONE ORDE

 

Van oorsprong is de synchrone orde pure wiskunde, de wiskunde van de vierde dimensie. Getallen gaat vooraf aan het bewustzijn. Getallen zijn supramentaal - voorbij het denken, voorbij de mind. Getallen zijn wat het denken een gevoel van orde, harmonie en organisatie geeft. De synchrone orde is gebaseerd op een reeks van vierdimensionale wiskundige constanten. Het Galactische Kompas laat alle wiskundige principes van vierdimensionale tijd zien.

De wijdte van de universele orde van tijd laat zich kennen door middel van eenvoudige wiskundige codes en wetten, waarvan de meest elementaire de formule voor de verhouding 4:7::7:13. In deze formulering zit de verhouding gecodeerd van de universele frequentie van synchronisatie: 13:20.

Alle getallen zijn deelbaar en/of factoren van elkaar. De primaire getallen van tijd zijn 4, 7, 13 en 20. De primaire getallen van ruimte zijn 4, 5 en 9. De frequentie van de Wet van Tijd is 13:20 -- tussen de 13 en 20 zit zeven. Tussen 3 en 7 zit vier. Hierin ligt de constante die de verhouding 4:7::7:13 vaststelt. Vier is de wortel, zeven is de stam en dertien is de vrucht. Dit is de primaire verhouding en kosmologie van de Wet van Tijd.

In deze constructie zijn er drie eenheden aan weerszijden van de zeven -- dit is de onderliggende wet van drie. 3 + 3 = 6. Zes is de basis van de hexagesimale orde.
(Hexagesimaal heeft te maken met de verdeling van een uur in 60 minuten en een minuut in 60 seconden; de hexagesimale nummering die werd wordt gebruikt door de Babyloniërs.)

3 + 1 + 3 = 7;
6 + 1 + 6 = 13.

Parallelle constructies kunnen worden afgeleid uit een verdubbeling van de wet van drie. Dus we hebben de 7, 13 en 20. Het gaat erom dat de fundamentele formulering van de getallen en patronen in tijd, is opgenomen in deze formulering.


Vooral met de zeven en de dertien hebben we te maken met uiterst kosmische frequenties, waarbij de 7 is afgeleid van de interval van verloren tijd in de eeuwigheid en de 13 de functie van de 4:7::7:13 is dat eindeloze kosmische cyclische patronen creëert. De 13 vormt dan in een soort spiraal die bekend staat als de wavespell. Ter vergelijking, de ruimte heeft een statische structuur.

1 + 2 + 3 + 4 = 10. Tien is de decimale basis.
7 + 13 = 20. Twintig is de vigesimale basis.

Vierdimensionale tijd is gebaseerd op de 20 en de driedimensionale ruimte (als materie) is gebaseerd op 10. Dat verschil in verhouding zorgt voor de hogere etherische patronen van tijd in relatie tot de dichtere patronen van ruimte.

Dynamische Getallen van Tijd

Statische Getallen van Ruimte

Symbolische structuren zijn afgeleid van de primaire nummers van de tijd: 4, 7, 13 en 20. Het getal 20 (4 x 5) bevat in feite een vijfde kracht van ruimte. Met andere woorden, de 20 is een functie van tijd (7 en 13). Het is ook een functie van ruimte (4 x 5). Wanneer we de ruimte-getallen 4 x 5 vermenigvuldigen, komen we aan de 20 -- een priemgetal van tijd. Dus 20 is het magische getal dat zowel ruimte als tijd beslaat. Dit is de reden waarom twintig bekend staat als het getal van de totaliteit en 20 kwadraat is 400, de pure fractale frequentie van de totaliteit.

In het vigesimale stelsel wordt 400 geschreven als 1.0.0, er zijn nul eenheden in de posities van de 1 en de 20, en een 1 in de 400-positie. Dit is de totaliteit. Het kwadraat van de totaliteit van tijd (400) is vier keer groter is dan het kwadraat van de totaliteit van ruimte (100). Toch ziet 1.0.0 er vigesimaal uit als 100 decimaal.

@ 5 Moon Year (2010)
Foundation for the Law of Time
Originele pagina | Original page