|
Welkom bij de Zelfbestaande Uil-Maand van Vorm, de 4e Maand van de Planetaire Service Wavespell.
Deze Maan roept ons op om vorm te geven aan het onzichtbare, en zo te verfijnen wat in de afgelopen drie Manen in beweging is gezet.
Vorm verwijst naar de heilige architectuur van het bewustzijn waardoor de geest vorm krijgt en de intentie werkelijkheid wordt.
Nu we de vierde Maan ingaan, worden we eraan herinnerd dat bewustzijn veel verder reikt dan de grenzen van de driedimensionale waarneming. Een veel groter rijk van bewustzijn wacht erop om herinnerd te worden.
Een symbool van dit ontwaken is de verschijning van 3I Atlas, een hemelse bezoeker die talloze interpretaties heeft opgeroepen.
Astronomen classificeren het als een interstellaire komeet, wat betekent dat het van buiten ons zonnestelsel komt. Anderen zien het als een geconstrueerd of kunstmatig object, terwijl weer anderen het zien als een geënsceneerd verhaal of een psyop.
Vanuit het perspectief van de Wet van Tijd fungeren dergelijke verschijnselen als resonante symbolen waarmee de psyche haar eigen evolutiestadium meet.
Zo wordt elke interpretatie, of deze nu wetenschappelijk, spiritueel, sceptisch of visionair is, een uiting van de menselijke zoektocht naar samenhang. Elk standpunt is een facet van een groter, multidimensionaal geheel.
Dit brengt ons tot een diepere vraag: wat in ons probeert zich te herinneren?
Vanuit dit perspectief is 3I/ATLAS niet alleen een object dat door de ruimte reist, maar ook een spiegel van het menselijk bewustzijn. Het weerspiegelt ons steeds breder wordende identiteitsgevoel binnen een galactisch kader.
Of het nu wordt opgevat als komeet, schip, illusie of boodschapper, het nodigt uit tot nadenken over hoe wij kosmische gebeurtenissen waarnemen en wat ze onthullen over ons evoluerende bewustzijn.
Perceptie is de sleutel. Wanneer we leren verder te kijken dan de schijn, begint de wereld in symbolen te spreken.
De totem van deze Maan is de Uil, wiens blik de illusie doorsnijdt en ons naar binnen wenkt: Wie zijn we? Wie worden we? De Uil roept ons op om stilte te zoeken; om te luisteren naar de stille stroom onder het lawaai. Door ons af te stemmen op dit veld, komen we in diepere lagen van begrip met betrekking tot de wereld van vorm.
Vanuit dit punt van innerlijke stilte beginnen we een subtielere dimensie van de Geest waar te nemen die verder reikt dan het individu: het planetaire gedachtenveld zelf.
Dit veld, al lang aanschouwd door mystici en zieners, is wat José Argüelles/Valum Votan de noösfeer noemde: de volgende evolutionaire laag van de aarde.
Bij het beschrijven van de noösfeer moeten we in gedachten houden dat deze tot nu toe grotendeels functioneerde in het collectieve onderbewustzijn van de levende dynamiek van de biosfeer. Het is nog niet volledig en bewust geactiveerd als een sfeer binnen het gehele aardse systeem.
Tot nu toe konden we de noösfeer als het ware negeren en in plaats daarvan genoegen nemen met de cybersfeer, een tussenfase gecreëerd door ons wereldwijde netwerk van digitale en communicatietechnologieën. Maar nu, dankzij de megacrisis, komt de noösfeer in het aardse veld terecht als een factor waarmee we in het reine moeten komen.
—José Argüelles: Manifesto for the Noosphere
De Zelfbestaande Maan biedt een structuur, een raamwerk, voor deze opkomst. Ze geeft vorm aan een nieuwe architectuur van bewustzijn. Ieder van ons is een levende cel in het lichaam van de noösfeer.
In de pulsargeometrie start de vierde toon de driedimensionale geestpulsar op. Alles in de derde dimensie komt eerst voort uit de geest. Wij zijn niet gescheiden van de planetaire geest. Wij zijn de zelfbestaande vormen ervan – uitingen van één stralende intelligentie die zichzelf begint te herkennen.
|