|
Welkom in de Ritmische Hagedismaan, de zesde Maan van de Planetaire Service Wavespell.
Voor de Aarde, in haar verenigde gelijktijdigheid, is het altijd hetzelfde moment in de tijd.. —José Argüelles/Valum Votan
Tijdens deze maanfase worden we opgeroepen tot meer samenhang en innerlijk evenwicht. Terwijl de buitenwereld steeds meer versnipperd raakt – met conflicten, uitputting en angst tot gevolg – is er een diepere stroming die daaronder schuilgaat. Het afbrokkelen van vertrouwde structuren betekent niet het einde, maar kan worden gezien als een kans voor een nieuw begrip en een nieuwe kijk op de wereld.
Wat een solide, onveranderlijke wereld lijkt, is volgens de Wet van de Tijd een holografisch informatieveld. Met andere woorden, de realiteit die we waarnemen wordt gevormd door de frequentie waarin we leven. Naarmate we de patronen in onszelf beginnen te herkennen, begint er iets te veranderen. Het oude gevoel van scheiding verdwijnt en een diepere laag van de realiteit komt in beeld.
Onder de oppervlakte openbaart zich een harmonische architectuur: de Synchrone Orde – het onderliggende patroon van harmonie en betekenis dat alle wezens, alle momenten en alle gebeurtenissen in de tijd met elkaar verbindt. Het is naar deze diepere structuur dat José Argüelles/Valum Votan verwees toen hij schreef dat de eerste stap in het veranderen van bewustzijn is om de Aarde als een verenigd geheel te beschouwen.
De aarde niet zien als een verzameling naties en verdeeldheid, maar als één levend organisme, betekent erkennen dat de crisis waarin we ons bevinden niet louter sociaal, politiek of zelfs technologisch van aard is. Het is een evolutionaire crisis.
Op Boventoon Maan 26 (10 december) begonnen we aan de 54e spin (260-daagse cyclus) van de Harmonische Convergentie. Deze dag viel samen met de 36e verjaardag van de Ontdekking van de Wet van de Tijd, een opvallende synchroniciteit.
Wanneer een nieuwe cyclus begint op de exacte verjaardag van de oorspronkelijke openbaring, duidt dit op een vernieuwing van de overdracht zelf. Het geeft aan dat het veld zich reorganiseert en dat de leringen een nieuwe fase van activering ingaan.
De negende dag van de Ritmische Maan, Kin 12, markeert 13 solaire ringen (jaren) sinds de winterzonnewende van 2012 (een 13-jarig verslag volgt binnenkort). We worden eraan herinnerd dat wat we 'het verleden' noemen geen gesloten boek is, maar een levend veld – een veld dat nieuwe betekenis onthult naarmate ons bewustzijn zich ontwikkelt.
Vanuit dit perspectief is telepathische waarneming niet zo vergezocht. Het is simpelweg de geest die gevoelig wordt voor de patronen die al door tijd en ruimte geweven zijn. Het is de volgende fase in de evolutie die ontstaat wanneer het menselijk bewustzijn zich afstemt op de natuurlijke frequenties van de aarde in plaats van op gemechaniseerde systemen.
De profetie van Pacal Votan beschrijft de aarde als één geïntegreerd circuit – een synchroon veld van relaties dat toegankelijk wordt wanneer we ons afstemmen op de Synchrone Orde. In deze visie maakt alles deel uit van één continue informatiestroom. Niets gebeurt op zichzelf.
De hagedis is het totemdier van deze maan. Hij staat voor regeneratie, een vooruitziende blik en het vermogen om subtiele veranderingen in de omgeving waar te nemen. Hij herinnert ons eraan dat onze waarneming verbetert wanneer we vertragen, ons terugtrekken uit de drukte en ons afstemmen op de stromingen onder de oppervlakte.
In deze Maan is het niet de bedoeling om ons te laten meeslepen door uiterlijke reacties, maar om onze waarneming zo te organiseren dat deze in lijn is met de innerlijke beweging van gebeurtenissen. Daarom voelen de woorden van José Argüelles/Valum Votan nu zo actueel aan:
Om ons bewustzijn te veranderen, om te profiteren van de opwaartse beweging die zich zelfs in het donkerste uur van de planetaire crisis blijft voordoen, hoeven we alleen maar het voorbeeld van de hele aarde te volgen... Dit is het beginpunt, want dit is niet alleen waar we zijn, maar ook wie we zijn..
… De aarde, in haar verenigde geheel, zoekt geen wraak. Ze handelt echter volgens wetten die, indien herhaaldelijk overtreden, hun eigen gevolgen zullen hebben en hun eigen vormen van rechtvaardigheid zullen uitspreken..
In haar verenigde gelijktijdigheid van levende heelheid, waar heilige en zondaar, huichelaars en waarheidszoekers dezelfde lucht inademen en voortgedreven worden door hetzelfde bloed dat door hun aderen stroomt, leeft de Aarde reeds het goddelijke leven, een planetair lichaam dat in staat is tot schijnbaar eindeloze zelftransformatie, herhaalde opstandingen en wedergeboortes, zelfs te midden van haar eigen sterven..
Ze bezit een geest en een bewustzijn dat compleet is en al haar levende en kristallijne vormen omvat. Door de eeuwen heen is ze langzaam geëvolueerd naar een steeds bewuster en stralender staat van zijn. Nu wacht ze op haar volgende omhulsel van bewustzijn, de mantel van zelfreflectie die over haar heen zal glijden, een regenboogmantel voortgebracht door haar Kinderen van Morgen, zij die afgestemd blijven op de neerdaling van het Superbrein ('mind').
Deze woorden bevatten een eenvoudige waarheid: de aarde is al één geheel. Het is de mensheid die aan haar coherentie moet ophalen. De noösfeer is de planetaire realiteit die vorm krijgt. Ieder van ons neemt, bewust of onbewust, deel aan haar ontstaan.
In de pulsargeometrie is de zesde toon de tweede toon in de eendimensionale levenspulsar, waar we gelijkheid afdwingen en uitdagingen toepassen. Deze pulsar eindigt in de 10e Maan (Planetaire) wanneer we manifesteren en de uitdaging aangaan.
|